Bloczki fundamentowe to prefabrykowane elementy betonowe wykorzystywane do wznoszenia ścian fundamentowych oraz ścian piwnic w budynkach jednorodzinnych i gospodarczych. Ich prostopadłościenny kształt i powtarzalne wymiary pozwalają układać fundamenty szybciej niż w technologii betonu wylewanego na mokro w szalunkach. Beton, z którego powstają, przenosi wysokie obciążenia ściskające, dzięki czemu sprawdza się jako materiał przenoszący ciężar całej konstrukcji na grunt. Które elementy budynku faktycznie opierają się na takich bloczkach i w jakich sytuacjach warto po nie sięgnąć?
Czym są bloczki fundamentowe i z czego się je produkuje?
Bloczki fundamentowe to prefabrykowane elementy z betonu zwykłego, przeznaczone do murowania ścian poniżej poziomu terenu. Powstają w formach, w których mieszanka betonowa zagęszcza się i dojrzewa, dzięki czemu gotowy element ma jednolitą strukturę i powtarzalne wymiary. Najczęściej spotyka się produkty o długości 38 centymetrów, wysokości 24 centymetrów i szerokości od 12 do 38 centymetrów, choć oferta obejmuje kilka typoszeregów. Ta powtarzalność ułatwia planowanie zużycia materiału oraz szybkie układanie kolejnych warstw.
Do produkcji stosuje się beton klasy zapewniającej wysoką wytrzymałość na ściskanie, oznaczaną zwykle jako C12/15 lub wyższą, w zależności od przeznaczenia elementu. Beton dobiera się tak, aby element przenosił obciążenia pochodzące od ścian, stropów i dachu bez ryzyka pękania. Szeroki wybór typów i wymiarów można porównać na https://www.bricoman.pl/produkty/materialy-budowlane/cegly-pustaki-bloczki/bloczki-fundamentowe/, co pomaga dopasować materiał do projektowanej grubości ściany. Właściwy dobór klasy betonu należy zawsze skonfrontować z zaleceniami projektu konstrukcyjnego.
Bloczki różnią się od pustaków fundamentowych tym, że mają pełny przekrój, bez wolnych komór wewnętrznych. Dzięki temu przenoszą większe obciążenia na jednostkę powierzchni niż elementy drążone. Pustaki zasypowe pełni się betonem i zbrojeniem dopiero na budowie, natomiast bloczek pełny jest gotowy do murowania od razu. Wybór między tymi rozwiązaniami zależy od obciążeń konstrukcyjnych oraz przyjętej technologii wznoszenia fundamentów.
Które elementy fundamentu opiera się na bloczkach?
Bloczki fundamentowe tworzą przede wszystkim ściany fundamentowe, czyli pionowe konstrukcje wznoszone na ławach fundamentowych. Ławy wylewa się z betonu i zbroi na dnie wykopu, a dopiero na nich muruje się ściany z bloczków, warstwa po warstwie. Ściana fundamentowa przenosi ciężar całego budynku z murów nadziemia na ławę, a stamtąd na grunt rodzimy. Taki układ rozkłada obciążenie równomiernie i ogranicza ryzyko nierównomiernego osiadania budynku.
W domach podpiwniczonych z bloczków muruje się także ściany piwnic, które jednocześnie pełnią funkcję ścian oporowych wobec naporu gruntu z zewnątrz. Takie ściany wymagają dokładnego zaizolowania od strony gruntu oraz często dodatkowego zbrojenia w spoinach lub wieńcach. Grubość ściany dobiera się do głębokości piwnicy i obciążeń bocznych, dlatego stosuje się wtedy zwykle bloczki o większej szerokości. Nieprawidłowo zwymiarowana ściana piwnicy może ulec odkształceniu pod naporem parcia gruntu i wody.
Bloczki wykorzystuje się również do wznoszenia ścianek działowych w piwnicach oraz cokołów budynków niepodpiwniczonych. Cokół stanowi przejście między częścią podziemną a ścianą nadziemia i musi wytrzymać kontakt z wilgocią pochodzącą z gruntu. W obiektach gospodarczych, garażach i budynkach inwentarskich z bloczków muruje się kompletne ściany fundamentowe o niewielkiej wysokości. Uniwersalność zastosowań wynika z prostoty montażu oraz odporności betonu na obciążenia.
Jak układa się bloczki fundamentowe krok po kroku?
Murowanie zaczyna się od przygotowania i wypoziomowania ław fundamentowych, na których ułożona zostanie pierwsza warstwa bloczków. Na ławie rozprowadza się warstwę zaprawy cementowej, a następnie układa pierwsze elementy, dbając o zachowanie prostych linii i kątów prostych narożników. Poziom pierwszej warstwy sprawdza się szczególnie starannie, ponieważ decyduje o równości całej ściany fundamentowej. Błąd popełniony na tym etapie powiela się w kolejnych warstwach i trudno go później skorygować.
Kolejne warstwy układa się z przewiązaniem spoin, czyli tak, aby pionowe spoiny sąsiednich warstw nie pokrywały się ze sobą. Taki układ, znany z murarstwa ceglanego, zwiększa spójność i wytrzymałość całej ściany na obciążenia. Spoiny wypełnia się zaprawą, a jej grubość utrzymuje się na poziomie około jednego do dwóch centymetrów. Regularne sprawdzanie pionu i poziomu podczas murowania zapewnia stabilność gotowej konstrukcji.
Po zakończeniu murowania na wierzchu ściany fundamentowej wykonuje się wieniec żelbetowy, który spina całą konstrukcję i rozkłada obciążenia od stropu. Ściany zabezpiecza się izolacją przeciwwilgociową, aby ograniczyć podciąganie wody z gruntu. Od strony zewnętrznej piwnic często dokłada się także izolację termiczną oraz warstwę drenażową. Dopiero po wykonaniu tych zabezpieczeń wykop zasypuje się gruntem i zagęszcza warstwami.
Artykuł sponsorowany
